Αληθινές ιστορίες
«Κατά κάποιον τρόπο μετανιώνω που επέλεξα την ανωνυμία»: Ένας 23χρονος δότης σπέρματος στην Αθήνα
Αυτή είναι η πρώτη σε μια σειρά αληθινών ιστοριών από ανθρώπους που πράγματι δημιουργούν οικογένειες ή βοηθούν άλλους να το κάνουν — με τα δικά τους λόγια, όχι τα δικά μας. Ο Alexandros είναι ένας 23χρονος φοιτητής στην Αθήνα που έγινε δότης σπέρματος αυτό το καλοκαίρι. Πρώτα έγραψε στο Family Found με email και μετά κάθισε μαζί μας για να μας περιγράψει όλη τη διαδικασία. Κρατήσαμε τις απαντήσεις του όσο πιο κοντά γίνεται στα δικά του λόγια και προσθέσαμε σύντομες σημειώσεις όπου ο ελληνικός νόμος λέει κάτι διαφορετικό από αυτό που μπορεί να αφήσει να εννοηθεί μία μόνο επίσκεψη σε κλινική.

- Ηλικία
- 23
- Πόλη
- Αθήνα, Ελλάδα
- Τύπος δότη
- Ανώνυμος δότης σπέρματος
- Έλεγχος
- Περίπου 6 εβδομάδες πριν από την έναρξη
- Όσο ήταν ενεργός
- 2 επισκέψεις την εβδομάδα, 20–30 λεπτά η καθεμία
- Αποζημίωση
- €200 ανά δωρεά + €100 για αιματολογικές εξετάσεις
- Σύνολο που έλαβε
- Περίπου €2.100
“Επέλεξα την ανώνυμη οδό γιατί τότε δεν ήθελα να είμαι γνωστός, αλλά κατά κάποιον τρόπο μετανιώνω που επέλεξα την ανωνυμία τώρα.”
Πώς ξεκίνησε
Ξεκίνησε όταν άρχισαν οι καλοκαιρινές διακοπές. Είμαι φοιτητής και στην αρχή σχεδίαζα να πάω να δουλέψω στα νησιά, αλλά βαρέθηκα να οργανώσω όλο αυτό. Μετά συνειδητοποίησα ότι η οικοδομή στην Αθήνα πλήρωνε περίπου το ίδιο ούτως ή άλλως, οπότε κατέληξα να εγκαθιστώ συστήματα εξαερισμού.
Μετά από λίγο αποφάσισα ότι κι αυτό ήταν βαρετό και άρχισα να ψάχνω κάτι που απαιτούσε λιγότερες ώρες. Χρησιμοποίησα το ChatGPT για να ψάξω ασυνήθιστες παράλληλες δουλειές και βρήκα τη δωρεά σπέρματος. Ήταν βασικά τέλειο: εύκολα χρήματα, μόνο λίγες ώρες από τον χρόνο μου, συμβατό με τη μερική μου απασχόληση σε μεταφορές επίπλων, συν δωρεάν γενετικός έλεγχος και αιματολογικές εξετάσεις.
Θέλω να πω, μόνο ένας ηλίθιος θα έλεγε όχι σε δυνητικά €400 την εβδομάδα για αυνανισμό.
Η εύρεση κλινικής
Έμαθα για τη δωρεά σπέρματος μέσω του ChatGPT, και έτσι βρήκα και την κλινική — μια ιδιωτική τράπεζα σπέρματος στην Αθήνα.
Αυτό που δεν περίμενα ήταν πόσο χρόνο θα έπαιρνε. Περίμενα πάνω από ενάμιση μήνα πριν μπορέσω να ξεκινήσω επίσημα, και το μεγαλύτερο μέρος αυτού του χρόνου ήταν εξετάσεις.
Ο έλεγχος
Έλεγξαν την ποιότητα του σπέρματός μου και το αίμα μου, έκαναν πολύ λεπτομερή γενετικό έλεγχο, αξιολόγησαν την προσωπικότητά μου με ψυχομετρικό τεστ και ρώτησαν για το ιατρικό ιστορικό της οικογένειάς μου. Από την πρώτη επίσκεψη μέχρι να γίνω δεκτός ως δότης πήρε περίπου ενάμιση μήνα.
Πώς ήταν μια εβδομάδα δωρεάς
Όταν ήμουν ενεργός, πήγαινα δύο φορές την εβδομάδα. Κάθε επίσκεψη διαρκούσε περίπου 20 έως 30 λεπτά, ανάλογα με το αν χρειαζόταν επίσης να πάρουν αίμα. Έχω τελειώσει τώρα το αρχικό μέρος του προγράμματος, οπότε δεν πηγαίνω πια στην κλινική.
Ο μόνος κανόνας ήταν τουλάχιστον δύο ημέρες αποχής. Ρώτησαν για αλκοόλ, ναρκωτικά, διατροφή και τρόπο ζωής, αλλά δεν περιόρισαν κάτι συγκεκριμένα — ίσως επειδή δεν πίνω ούτε κάνω χρήση ναρκωτικών, τρώω υγιεινά και γυμνάζομαι ούτως ή άλλως.
Τα χρήματα
Πληρωνόταν σε μετρητά. Αφού έγινα δεκτός, έπαιρνα €200 ανά δωρεά, συν €100 για αιματολογικές εξετάσεις. Αν θυμάμαι σωστά, έλαβα συνολικά περίπου €2.100.
Ανωνυμία και τα παιδιά
Ειλικρινά, δεν σκέφτομαι σχεδόν καθόλου τα παιδιά. Νομίζω ότι οι πατέρες συνήθως δεν δένονται τόσο πολύ με ένα αγέννητο παιδί επειδή δεν είναι σωματικά συνδεδεμένοι μέσω της εγκυμοσύνης — αρχίζουν να δένονται περισσότερο μετά τη γέννηση, κατά τη γνώμη μου.
Επέλεξα την ανώνυμη οδό γιατί τότε δεν ήθελα να είμαι γνωστός, αλλά κατά κάποιον τρόπο μετανιώνω που επέλεξα την ανωνυμία τώρα.
Η κλινική μού είπε ότι υπάρχει μέγιστο όριο 12 παιδιών στη χώρα μου, αλλά οι δωρεές μου θα μπορούσαν επίσης να διατεθούν σε άλλες χώρες. Μου αρέσει που υπάρχει όριο.
Το να το πεις σε άλλους
Το είπα σε όλους. Βρίσκω κάποιες από τις αντιδράσεις αστείες. Σε πολλούς δεν αρέσει πραγματικά η ιδέα — φαίνεται να είναι ταμπού για πολλούς από αυτούς, και δεν νομίζω ότι βλέπουν πάντα την αλτρουιστική πλευρά του.
Ένας φίλος στον οποίο το είπα κατέληξε να το κάνει κι αυτός.
Κοιτώντας πίσω
Τίποτα δεν με εξέπληξε πραγματικά, και όλα ήταν εντάξει εκτός από την περίοδο αναμονής.
Σε έναν άλλο άντρα στην ηλικία μου που το σκέφτεται: θα έπρεπε να το κάνεις. Είναι πρακτικά δωρεάν χρήματα — έτσι κι αλλιώς θα εκσπερμάτωνες, οπότε γιατί να μην πληρωθείς γι’ αυτό; Πιστεύω επίσης ότι υπάρχει στους άντρες μια ισχυρή βιολογική ορμή να διαδώσουν τα γονίδιά τους. Άρα, αν το σκέφτεσαι, μην περιμένεις.
Θα το έκανα ξανά; Ναι, σίγουρα. Βασικά, θα ήθελα να δωρίσω σε διαφορετικές χώρες αν μπορούσα. Μου αρέσει η ιδέα ότι οι μελλοντικές γενιές θα μπορούσαν να φέρουν τα γονίδιά μου.
Γνωρίζετε κάποιον που θα έπρεπε να το διαβάσει;
Looking for a donor, co-parent, or want to become one?
Family Found doesn't match people yet: no profiles, no donor catalogue. That's deliberate. We'll build it only when enough people ask for it, and only in a safe way. What you can do today:
- 1Leave your email and say “I'd want this.”We count every request, and you'll be the first to hear when matching opens.
I'd want matching
Just an email — no account, no profile. It tells us whether to build matching.
Unsubscribe anytime.
- 2Join the Facebook group and talk to people on the same path. Join the group
- 3Share your experience as a donor, parent or co-parent. Your story helps the next person (first name only, no photo). Share your story
- 4Read the guides for your country: law first, then decisions. Browse guides by country
Join the conversation on Facebook
Co-parenting, known donors, IVF, surrogacy, chosen family — talk it through with people on a similar path. Our Facebook group is a small, friendly community run by the Family Found team.
